Jod jest dla organizmu niezbędnym minerałem. Ma olbrzymi wpływ na prawidłowy rozwój układu nerwowego oraz na funkcjonowanie mózgu. Nie może go więc zabraknąć w diecie, szczególnie przyszłej mamy.
Niedobór
Niedobór jodu stanowi, niestety, olbrzymi problem dla wielu regionów na świecie. Najwięcej jest go oczywiście nad morzem, ale już na przykład w górach jest go zbyt mało. Stąd powszechne jest obecnie jodowanie soli, dzięki czemu jego braki w organizmie mają szansę
być regularnie uzupełniane.
Przyszłe mamy szczególnie powinny zwrócić uwagę na swoją dietę. Niedobór wielu składników może być przyczyną nieprawidłowości w rozwoju płodu. Brak jodu może spowodować wiele schorzeń związanych z rozwojem dziecka, na przykład upośledzenie umysłowe czy powstanie tzw. wola. Ponadto niedobór jodu w ciąży może spowodować poronienie i zwiększenie prawdopodobieństwa zgonu poporodowego noworodka.
Badania
Niedobór jodu można sprawdzać regularnie podczas badania moczu, jego prawidłowy poziom to 100 µg/l. U kobiet ciężarnych karmiących piersią zapotrzebowanie to wzrasta niemal dwukrotnie. Dla kobiet w ciąży wynosi 150-200 µg/l. Jest to spowodowane m.in. rozwojem płodu, działaniem gonadotropiny kosmówkowej czy zwiększoną filtracją nerkową i wydalaniem jodu wraz z moczem. Niższy poziom należy skonsultować z lekarzem.
Dieta
Kobiety w ciąży nie powinny spożywać zbyt wiele soli jodowanej ze względu m.in. na obrzęki, zatem niedobór powinny uzupełniać prawidłową dietą lub, jeśli lekarz je zaleci, preparatami zawierającymi ten pierwiastek.
Najlepszym źródłem jodu są ryby morskie, takie jak dorsz, śledź, makrela, flądra, tuńczyk. Również mięso (drób, wieprzowina i wołowina) zawierają jod, choć nie w takich ilościach jak ryby. Ich codzienne spożycie może uzupełnić niedobory jodu. Ponadto jod zawierają jaja, mleko i produkty mleczne. Jednak poza rybami w pozostałych produktach ilość jodu zależna jest od rodzaju gleby, wody czy pasz.
Inwazyjne badania prenatalne przeprowadza się, gdy istnieje ryzyko wad genetycznych lub innych chorób u płodu. Zazwyczaj wskazaniem do nich są wskazujące na jakieś schorzenie wyniki nieinwazyjnych badań prenatalnych. Dokładność takich badań wynosi praktycznie 100%, lecz niestety niosą ze sobą ryzyko poronienia (około 0,5 – 3% w zależności od jakości sprzętu i doświadczenia lekarza).
Przez 9 miesięcy ciąży twój organizm przygotowywał się do tego, aby urodzić dziecko. Natura obmyśliła cały ten proces tak, aby był on jak najbardziej optymalny zarówno dla ciebie, jak i dla malucha.
Ostatni trymestr ciąży to intensywne przygotowywanie się organizmu do porodu. W tym czasie dziecko mocno przybiera na wadze, przez co twój brzuch staje się bardzo duży. Ostatnie trzy miesiące to czas najtrudniejszy do przetrwania i związanych jest z nim wiele dolegliwości.
W ciąży kręgosłup może nieźle dać się we znaki. Szczególnie im bliżej porodu, tym bardziej możesz odczuwać, że jest przeciążony. Nie ma w tym nic niezwykłego – duży brzuch, ciężkie piersi, parę kilo więcej – udźwignięcie tego wszystkiego jest sporym wyzwaniem. Dlatego aby zapobiec trwałym uszkodzeniom kręgosłupa oraz żeby po prostu żyło ci się lepiej dowiedz się, jak możesz sobie poradzić z dolegliwościami.
I trymestr ciąży dla wielu kobiet okazuje się bardzo trudny, mimo że sam jego poczętek, tak do końca 3-4 tygodnia, jest prawie niezauważalny, a kobieta orientuje się, że jest w ciąży zazwyczaj dlatego, że nie pojawia się okres. Organizm w tym czasie musi nagle zaadaptować się do zupełnie nowej sytuacji, początkowo delikatnie, a potem zaczyna się mała „burza z piorunami”.
II trymestr ciąży to czas dla większości kobiet łagodny i pozwalający odpocząć po szaleństwach pierwszego trymestru. Mijają nudności, świat przestaje „śmierdzieć”, generalnie wydawałoby się, że jest lekko i fantastycznie. Jednak nawet ten okres ma swoje złe strony…