Cięcie cesarskie polega na wydobyciu dziecka przez powłoki brzuszne i macicę. Kiedyś bardzo niebezpieczne, dzisiaj jest uznawane za niemal tak samo bezpieczne dla matki, jak poród naturalny. Jest zalecane zwłaszcza gdy okazuje się, że dziecko jest w niebezpieczeństwie.

Jednak z drugiej strony istnieje tyle samo za, co przeciw „cesarce”. Przeciwnicy jej mówią przede wszystkim o tym, że mimo wszystko jest to operacja chirurgiczna wymagająca otwarcia jamy brzusznej. Poza tym mogą wystąpić powikłania u matki, takie jak uszkodzenie pęcherza, duża utrata krwi czy zakażenie rany. No i rana goi się długo. Natomiast dziecko, ze względu na to, że nie jest „narażone” na przeciskanie się przez drogi rodne”, będzie mniej odporne i może mieć problemy z układem oddechowym. Zwolennicy zaś mówią o tym, że przede wszystkim cesarskie ciecie ratuje co roku tysiące dzieci, które nie przeżyłyby porodu drogami natury lub urodziłyby się uszkodzone. Mówią też, że dziecko jest po takim porodzie spokojniejsze i nie przeżywa traumy przeciskania się przez drogi rodne.

Niezależnie od tego, po czyjej stronie leży racja, z pewnością istnieje kilka sytuacji, w których jeszcze w ciąży można stwierdzić, że cesarskie cięcie jednak będzie konieczne.

• Przodujące łożysko (gdy łożysko częściowo lub całkowicie blokuje szyjkę macicy);
• Zakażenie w obrębie pochwy i sromu – cesarka zapobiega przeniesieniu się zakażenia na dziecko;
• Nieprawidłowe ułożenie się dziecka;
• Gdy dziecko jest zbyt duże w stosunku do kanału rodnego;
• Choroby stwarzające ryzyko dla matki i dziecka;
• Przebyte operacje macicy.
• Ciężka wada wzroku.

Również już w czasie porodu istnieje kilka sytuacji, które są wskazaniem do cesarskiego cięcia.

• Zagrażająca zamartwica płodu (narastające lub nagłe niedotlenienie dziecka, przy np. wypadnięciu lub zaciśnięciu pępowiny lub niewydolności łożyska);
• Zbyt wczesne oddzielenie łożyska od ściany macicy, co może spowodować przerwanie zaopatrzenia dziecka w tlen;
• Brak postępu porodu;
• Ciężkie nadciśnienie tętnicze.

Wszystkie te wskazania nie sa jedynymi. Każdy przypadek ciąży rozpatrywany jest indywidualnie przez lekarza, który prowadzi ciążę.